یک روز خوب مثلا این طور شروع می شه که هراسان از خواب می پری و می فهمی ته دره نیستی یا به دیوار کوبیده نشدی و بعد مثلا ذوق مرگ می شی و بی دلیل به عابرها سلام می کنی یا عکس یادگاری می گیری!
یک روز بد مثلا این طور شروع می شه که هراسان از خواب می پری و می فهمی سلامی در کار نبوده یا هیچ احمقی عکس یادگاری با تو نگرفته و بعد مثلا افسرده می شی و بی دلیل می پری ته دره یا به سهل الوصول ترین دیوار می کوبی خودت رو!
یک روز خاکستری، مثلا این طور شروع میشه که لرازپام ها و دیازپام هات رو تو چاله ای دفن می کنی و بعد مثلا یکی در میون عابر و دیوار ... عکس و دره!
.
.
.
و بعد مثلا خاکستری با سرعت باور نکردنی می ره تو جلد روزهات و خواب هات!
بگذار بادآورده ترین موقعیتی باشی که در لوزی های این فلوچارت جای می گیرد و نه که نه، دلم می گیرد که به فرض درستی چه و به فرض نادرستی چه و همیشه فرض دوم نزدیک تر است به قدرناشناسی ها!
بگذار که آن مستطیل های مودب متقارن، شاد باشند که زیادی تنگند برایت و زیادی اسراف می شوی برای هدایت چند فلش، گاه نیاز، جانا و جاری بودنت یعنی هرگز تن نمی دهی به عضوی از صف شدن، کورکورانه!
.
.
.
و بگذار فلشی که خارج می کنم به شرط درستی، برود تا نامحدودترین شعاع یک دایره، بشود حق ترین پایان تاریخ و بعد، تو طی الارضش کن که نشاید تو را هنوز!
پ.ن: تغییرات وبلاگ رو دوست دارم که شیخنا فرمود: "روزی کلنگی بر دوش خواهم گرفت و جلد همه ی کتاب های تاریخی را پاره خواهم کرد و در جوی خواهم ریخت ... آن وقت تو را دعوت خواهم کرد تا کتاب های بی نام بخوانیم، بی آن که بدانیم خوآن رولفو یا م.مودب پور؟!
که آخرین اخمم بر می گردد به:
چند سال پیش و ماجرای این تام لعنتی که چرا صلح با جری حالیش نمی شود و چه خوب می شد اگر گربه ها محض رضای خدا هم موش نمی گرفتند!
یا نه ...
چند ماه پیش و ماجرای شمارش معکوس صعود. انگلیس دو و یکهو ای وای وای که حریف سه و حالا که اوت شدیم من به چه بنازم گاه یورو؟!
یا نه ...
چند هفته پیش و ماجرای امان از دست این امتحان ها با آن سوالات مزخرفش که اگر دردی هم باشد نه صفر یک بود درمانش و نه یک صفر!
که آخرین لبخندم بر می گردد به:
چند ثانیه پیش و دعاگوی کسی هستم که شیرفهمم کند "پ" این کیبورد کجاست و "ژ" آن نیز هم و مدام غر نزند که خدا این دو را حرام کرده بر زبانی آخر!
خدایا جزغالگی عطایمان فرما و بس خنده ی توامان که عجیب کیفورمان می کند لامسب و حلال ترین حلال هاست این آرزو ... بگو آمین!
پ.ن: گچ پژ در راستای گفتگوی تمدن ها !
